Post reply

Note: this post will not display until it's been approved by a moderator.

Name:
Email:
Subject:
Message icon:

Verification:
Type the letters shown in the picture
Listen to the letters / Request another image

Type the letters shown in the picture:
√49 Напишите ответ строчными буквами:
«Сто одёжек, все без застёжек» — что это?:

shortcuts: hit alt+s to submit/post or alt+p to preview


Topic Summary

Posted by: Pinia
« on: September 25, 2014, 23:55 »

Kiedy "się" piszą przed czasowniekiem, a kiegy po nim?

Zaleca się, by – jeśli to tylko możliwe – zaimek zwrotny "się" umieszczać przed czasownikiem, ale nie zawsze jest to bezwzględna konieczność, a nieraz, gdy zdanie składa się tylko z formy czasownikowej i się – jest to wręcz niemożliwe (por. nieakceptowalne *Się wstydzę). Ogólnie powinno się starać nie kończyć i nie zaczynać zdania zaimkiem "się".
Posted by: Westmann
« on: September 25, 2014, 12:28 »

- może też sygnalizować porównanie, np: Uczniowie a nauczyciele. Tę funkcję najczęściej pełni w tytułach.
Dziękuję.
Czy rzec można np. "Poeta a piosenkarz"? Czy tylko "poeta i piosenkarz"?
Pytanie drugie.
Kiedy "się" piszą przed czasowniekiem, a kiegy po nim?
Posted by: Pinia
« on: September 22, 2014, 23:28 »

"I" to z reguły spójnik łączący w szereg wyrazy i zdania (współrzędne łączne).
Spójnik 'a"
- najczęściej łączy zdania przeciwstawne: np. Pojadę samochodem, a ty pójdziesz pieszo.
- może też sygnalizować porównanie, np: Uczniowie a nauczyciele. Tę funkcję najczęściej pełni w tytułach.
- występuje w wypowiedzeniach uzupełniających treść zdań głównych: Nie kupił płyty, a o książce też zapomniał.
- czasem jest spójnikiem łączącym, np.: gada a gada (tutaj można podstawić "i" i sens zdania się nie zmienia)
Posted by: Westmann
« on: September 20, 2014, 12:50 »

Witam!
Prosze przetłumaczyć mi różnicę między spójnikami "i" i "a".
Posted by: Pinia
« on: May 10, 2014, 00:03 »

Tę czy tą [książkę]
Za profesorem Janem Miodkiem

Czy kończymy tę rozmowę, czy tą rozmowę .
W tekście oficjalnym, w wywiadzie radiowym, telewizyjnym, we wszystkich tekstach pisanych: skończyłem rozmowę; odwróciłem się w stronę. W tekście nieoficjalnym, potocznym, mówionym dopuszcza się już tą.
 Jeszcze 150, 200  lat temu widziało się nie tylko tę dziewczynę, ale i moję żonę, twoję matkę, naszę siostrę.  Słowem wszystkie zaimki w 4 przypadku miały końcówkę –ę. Przymiotniki miały zawszę końcówkę –ą: widziało się dobrą, miłą, przystojną, elegancką kobietę, matkę, żonę. I sytuacja była niewygodna. Bo oto dwa wyrazy pełniące taką samą funkcję składniową przydawek określeń rzeczownika zachowywały się fleksyjnie nie jednakowo. Widziało się moję dobrą żonę. Więc zaimki przyjęły też przymiotnikową końcówkę –ą . Dzisiaj się widzi moją dobrą żonę, twoją starszą siostrę, naszą elegancką koleżankę.
OFICJALNIE: tę
POTOCZNIE: tę lub tą
Posted by: Pinia
« on: October 29, 2013, 22:37 »

Który/jaki
Jeżeli w poprzedzającym zdaniu można użyć zaimka ‘ten’, to wstawiamy zaimek ‘który’, np. Wybraliśmy [tego] kandydata, który (nie: jaki) znał najwięcej języków; Chciałbyś chyba [ten] model drukarki, który (nie: jaki) widziałeś na targach.

Jeżeli w zdaniu nadrzędnym może wystąpić zaimek ‘taki’, to wstawiamy zaimek ‘jaki’, np.
Wybrała [taką] melodię, jaką (nie: która) Basia bardzo lubiła; Były tu [takie] warunki, jakie (nie: które) miałam w dzieciństwie; Jedyny [taki] porządny człowiek, jakiego znałem, to Stefan; Jedyną [taką] nieomylną wróżką, jaką poznałem, był ciotka mojej matki.
Posted by: Pinia
« on: March 27, 2011, 20:46 »

P.S. Wydaje mi się że mam złą interpunkcję w mojej wypowiedzi, jeżeli tak proszę się nie krępować i poprawić :).
Nie jest źle. Zasady są podobne do rosyjskiej.
Posted by: hurufu
« on: March 27, 2011, 20:03 »

Chodź tu na chwila!
Na Śląsku?
Nie, robotnicy w Wa-wie, chociaż mogą być ze Śląska :).
Posted by: lehoslav
« on: March 27, 2011, 19:34 »

Chodź tu na chwila!

Na Śląsku?

No to idziem

To jest "skrócona" forma od "idziemy".

tryb nakazowy

tryb rozkazujący

wyprawić

po-
Posted by: hurufu
« on: March 27, 2011, 19:02 »

Przypomniała mi się jeszcze parę ciekawych zdań:
1. Chodź tu na chwila!
2. No to idziem.

Czy można mówić o tym, że język polski wolno, ale traci fleksję? (tendencja ogólnosłowiańska)

Czy może słowo “idziem” zostać odebrane przez nosiciela jako tryb nakazowy czasownika “idziemy” tzn. “idźmy”, czy to jest po prostu jego postać skrócona?

P.S. Wydaje mi się że mam złą interpunkcję w mojej wypowiedzi, jeżeli tak proszę się nie krępować i poprawić :).